Pages

Tuesday, November 16

The who?

Bagong area kami sa duty kanina. Surgical ward. Kay sir Janpol. Maayos naman ang simula ng lahat. Inorient ng napakatagal. As in napakatagal. At ang tagal din naming tumayo. Maigi kong kinikilatis si sir habang sya ay nagsasalita. Eto kasi yung crush na C.I. ng classmate ko e. May mga tanong kasi syempre sa utak ko tulad ng, 'Bakit ba ang daming mga estudyanteng halos mabaliw na sa taong yun?'.

Mula ulo hanggang paa nakatingin ako sa kanya.
Hindi naman sya ganun kapogian anu?
May malaki syang eyebags,
...kailangan nya ng Garnier eye roll nga ba yun?
Nakabrace sya.
...Hooo, mayaman ha..
Malinis naman syang tignan.
...Pwede. 
'Pag dumadaan sya sa harap ko, tinatangka ko syang amuyin, at natuklasan kong..
...hindi naman sya ganun kabango. Pero hindi sya mabaho ha.
Ahhhh, Baka sa the way he talks.
...Ahm, the same din naman with the others e. 
Baka sa interaction nya sa mga studyante nya.
...Mabait naman sya and just a typical C.I..

Pero syempre first day pa lang namin, hindi pa kumpleto assessment ko sa kanya. Sabi 'nya' toxic daw dun. Malamang itoxic nya din kami. Naranasan na kaya yun ng mga classmate ko? Ang matoxic sa kanya. I think so. Therefore, kung gusto pa din nila si sir kahit toxic sa kanya, hindi kaya Masukista sila? Joke. ^^

Sa naobserve ko naman kanina e hindi kami toxic sa ward na yun. Siguro first day, walang soapie, walang wound dressing, at walang pasok kinabukasan. Actually, parang hindi na ako sanay na hindi naii-stress. Narealize ko tuloy, na fullfilling pala 'pag may nagawa kang kakaiba sa buong shift ng duty mo na hindi mo madalas ginagawa o kaya first time mo pa lang gagawin. Kesa buog shift ka lang nakatayo, v/s, soapie, tanong ng konti at uwi na. Minsan nakakasawa din kahit alam naman nating yun ang pinakamasaya sa lahat.

Oo nga pala may soapie pang gagawin. Stress na teka! Hingang malalim para makapag-isip ng maayos.
....
....
....
....
....
....
....
I have decided.
Bukas na lang sya. Aba gabi na. tulog na muna anu..

0 comments: